Nord Pas-de-Calais

         Oorspronkelijk het territorium van de "Belgae", een Keltisch-Germaanse stam, werd Noord Frankrijk vervolgens veroverd door de Romeinen. In 55 voor Christus voer Julius Caesar uit om Engeland te veroveren vanaf Cap Blanc-Nez, een krijt- en klei rots van 132 m hoogte ten zuiden van Calais. Na de nederlaag van de Romeinen in de 5e eeuw werd de regio opgenomen in Neustria, één van de drie territoria waaruit Frankrijk indertijd bestond, een deel van de vlakte van Vlaanderen. In de Middeleeuwen ontstond er een welvarende periode door de ontwikkeling van de kledingindustrie in Vlaanderen –– de vlakte die doorloopt tot in België –– en Artois. Gedurende de Honderdjarige oorlog viel Calais in Engelse handen, die het een eeuw lang in hun bezit hielden voordat het werd teruggegeven aan de Franse kroon na een lang beleg in 1347. Tijdens het beleg boden 6 hoogwaardigheidsbekleders aan dat zij opgehangen zouden worden om zodoende de bevolking van Calais te sparen. De mannen kregen gratie maar hun moed zorgde voor de inspiratie van Rodin's indrukwekkende beeldhouwwerk (1895) van de 6 gegijzelden, dat in één van de parken van Calais te bewonderen is.
Deze gebeurtenis spoorde de Engelse koningin Mary Tudor aan om te verklaren "na mijn dood zul je Calais in mijn hart geschreven vinden". Een eeuw later werd het grootste deel van Frankrijk door het Huis van Bourgondië geregeerd terwijl Vlaanderen onder Oostenrijkse Habsburg controle werd gesteld, voordat ze deel werd van het koninkrijk van Spanje. Het huwelijk van koning Lodewijk de XIV met Maria-Theresa van Spanje in 1659 bracht Vlaanderen naar de Franse kroon en de koning annexeerde de overige noordelijke streken onder het verdrag van Nijmegen in 1678. In 1913 werden onder het verdrag van Utrecht de grenzen van Noord Frankrijk definitief vastgesteld. Na de vele veldslagen in de 1e wereldoorlog leed geen enkel gebied in Westeuropa meer onder de 2e oorlog dan Nord-Pas de Calais, in het bijzonder de stad Duinkerken ("Kerk van de duinen").
Source: http://www.france.com
        





Picardië

         Picardie is één van de oudste provincies van Frankrijk en ook één van de rijkste als het gaat om de hoeveelheid aan historische schatten. Laten we beginnen met één van de meest pittoreske dorpjes in heel Frankrijk; er zijn er velen maar de welbekendste is Gerberoy, in de Oise. Een heel interessante archeologische lokatie is bijvoorbeeld Samara in de Somme. In Amiens, Senlis, Noyon, Laon, etc. treffen we prachtige gotische kathedralen aan en in Condé-en-Brie, Chantilly, Pierrefonds – om er maar een paar te noemen - schitterende kastelen. Evenals vele musea, abdijen en kerken. Vanuit Picardië (Saint-Valery-sur-Somme) vertrok William de Veroveraar met zijn vloot; en evenzo vond de Slag van Crécy in Picardië plaats en ontmoette Hendrik de 8e daar François de 1e van Frankrijk op het veld van de gouden stof.
Een reis door Picardië is als een geschiedenisles. De hevigste gevechten van de eerste Wereldoorlog vonden plaats in 1916 in de Somme. Ook in de Aisne zijn duizenden Fransen en Engelsen gesneuveld. Op 11 november werd in 1918 in Rethondes, in het bos van Compiègne, de wapenstilstand gestekend. Dit vond plaats in dezelfde treinwagon op dezelfde plaats waar Hitler de Franse overgave afdwong in 1940. Picardie heeft vele schrijvers geinspireerd. Robert Louis Stevenson voer per kano over de Oise rivier en deed verslag van zijn ontdekkingsreizen in zijn eerste werk "An Inland Voyage", voordat hij vervolgde met de reis die tot het schrijven van zijn volgende boek leidde "Travels with a Donkey". Ruskin beschreef Amiens als één van zijn favoeriete steden, de "Venice of France", en zijn kathedraal als "puur gothisch, gezaghebbend, ongeevenaard ..." Jules Verne leefde het grootste deel van zijn volwassen leven in Amiens. Colette, Victor Hugo en Marcel Proust hebben allen hun lof geuit over de Picardische landschappen. Verder terug in de tijd gebruikte La Fontaine zijn kennis van het leven van dieren bij Château-Thierry om zijn beroemde fabels te schrijven gebaseerd op Aesop's.
Source: http://www.picardy.org